نيشابور، شهر قلمدانهاي مرصع

موقعيت جغرافيايي

نيشابور كه در استان خراسان واقع شده، از شمال به رشته كوههاي «بينالود» و از جنوب به بخش «كدكن» از توابع تربت حيدريه و بخش «ريوش» از توابع كاشمر، از مشرق به مشهد و از مغرب به سبزوار محدود مي شود. بلندترين نقطه اين شهر قله «بينالود» در شمال نيشابور است كه بلندي آن به حدود 3400 متر مي رسد.

زيباترين و چشم نوازترين گردشگاههاي آن كه برخي پرجمعيت ترين گردشگاههاي نيشابورند نيز در دامنه رشته كوه البرز قرار گرفته است. «ديزباد عليا» در ميان دره اي در شرق شهر، و «شهرك درود»، «خروعليا»، «خرو سفلي»، «حصار» و «بوژان» به موازات آن دره از شمال به جنوب ادامه مي يابند. «باغرود»، «غار ابراهيم ادهم» و «برف ريز» نيز در شمال شهر واقع شده اند.

نزديكترين شهر به نيشابور، سبزوار است كه كمابيش يكصد كيلومتر با آن فاصله دارد.

آب و هوا

نيشابور ـ كه بامدادان پرطروات آن زبانزد خاص و عام است و در شعر و ادب آوازه اي ويژه يافته است ـ از اقليم استپي سرد برخوردار است و درجه حرارت متوسط سالانه آن به حدود 5/14 درجه سانتي گراد مي رسد. گرمترين روز سال در تيرماه تا 42+ و سردترين آن در آذرماه 25- درجه بوده است. فشار جو در ماههاي آبان و آذر، بيشتر و در ماههاي تير و مرداد كمتر است. رطوبت نسبي نيز در بهمن ماه بيشتر و اوايل تير كمتر بوده است. همچنين در دي ماه بيشترين ميزان بارندگي ساليانه با 4/46 ميلي متر اندازه گيري شده است.